Als ik beter ben, ga ik...
We gaan het allemaal doen, hè?
Muts af, Bjørn Tore.
Er is er hier maar een de baas, en dat ben ik.
Hij moet een beetje dimmen.
- Ik ben weg. - Hoepel maar op.
En ik heb niet gehuild toen m'n ma weg was. Ik heb gelachen.
Wat is dat?
Je houdt je kop, hoor.
- Jij hebt die losse flodder gegooid. - Wat is dat?
Herken je dit ook niet?
Jullie zijn echt goeie makkers.
Jij kent Bjørn Tore goed.
Hij heeft veel opgekropte woede in zich.
En op een dag explodeer je.
Nils Jacob kan z'n ontploffing krijgen. Het wordt een gigantische knal.
Boys will be boys
Wilde je dit voor jezelf houden?
- Petter wist ervan. - Ik geloofde het niet.
- Welles. Jij had dat boek... - Wat voor boek?
- Van m'n neef. - Er staat in hoe je bommen maakt.
Er komt iemand aan.
- Waar hebben ze het gestolen? - Dat weet ik niet.
Het is weg.
Shit, zeg.
Kijk eens.
Het waren vast die snotjochies.
Wegwezen.
- Waar gaan jullie heen? - Dat gaat u niks aan.
Dat dacht ik wel.
Mobieltjes uit, had ik gezegd.
Zoeken jullie iets? Wij namelijk wel.
Er is iets roods uit ons kamp gestolen. Weten jullie daar iets van?
Het is gevaarlijk spul. En het gaat om diefstal van overheidseigendom.
De dader dragen we aan de politie over.
Wij weten van niks.
Als er ergens iets ontploft, weet ik wie we aan de tand moeten voelen.
- Duidelijk? - Ja.
Fijne wandeling.
- Jij bent niet te geloven. - Ik gooi m'n mobieltje weg.
- Was het mijn ma weer? - Nee, Mette.
- Waar ga jij heen? - Hij dreigde met de politie.
- Volwassenen liegen altijd. - Het is hoe dan ook strafbaar.
We hebben al iets strafbaars gedaan.
- Niemand weet dat wij het waren. - Je vingerafdrukken staan overal op.
- Dat werkt niet. - Jou zullen ze niet in de cel gooien.
- Zeg tegen Nils Jacob dat jij het was. - Nee, het was Eivind.
- Verklik je je vriend? - Nee. We verstoppen 't ergens anders.
Ze hebben speurhonden die buskruit ruiken.
Dat is waar.
Maar niemand weet dat wij het hebben. Wat staat er in je boek?
'Een beetje buskruit is genoeg'... Hiermee blaas je een ei nog niet op.
Ik weet hoe het komt.
Het moet beter samengeperst worden.
- Is dit beter? - Ja.
- Zo goed? - Ja.
- Je moet ook... - Denk aan de lont.
Hard duwen.
Dit begint ergens op te lijken.
Snel. Weg ermee.
- Daar zijn jullie. - Ja, hier zijn we.
- Waarom bellen jullie niet? - We hebben gewoon hier rondgehangen.
Zin om op de trampoline te springen?
- Zal ik hem even vasthouden? - Als je wilt, ja.
- Wat ruik ik toch? - Eivind z'n voeten.
En Arne z'n scheten.
- Waar ga je heen? - Naar huis, eten.
Wat doen we vanavond? Zullen we een film huren en bij ons kijken?
Ik kan niet. Ik ga sporten met m'n vader.
We kunnen ook gaan kaarten.
- Ik ken weinig kaartspelletjes. - Arne weet er eentje...
- Ik wil geen strippoker spelen. - Natuurlijk niet.
Laten we bij ons thuis een film gaan kijken.
- Kijk Arne, ze zitten te zoenen. - Dat zie ik ook wel.
- Zoen jij ook zo? - Hou je kop.
Ik heb je wel gezien.
- Waarom zet je hem niet gewoon uit? - Wat kan jou dat schelen?
Iedereen weet dat je niet met je moeder wilt praten.
- Kijk, nu gaan ze echt vrijen. - Hou toch op.
Ben je niet geïnteresseerd in seks?
- Ik ga naar huis. - Verlegen?
Welnee.
We kunnen iets anders doen. Maar geen strippoker.
Hallo, zeg. Jullie beginnen steeds zelf over strippoker.
- Strippoker is best leuk. - Ik wil wel meedoen.
Jij verpest ook altijd alles.
Trut.
- Hilde is erg makkelijk. - Ze is overal voor in.
Hoe bedoel je? Heb je met haar gezoend?
Nee, maar als ik gewild had... Hoe zit het tussen jou en Faisa?
- Geef het maar toe. Je durft niet. - Ik durf wel, maar ik wil niet.
Het was trouwens jouw moeder die steeds belde.
Vonden jullie het prettiger toen ik op bed lag?
- Dat is onzin. - Ik mag helemaal niets van jullie.
- We zijn bezorgd. - Ik ben niet ziek meer.
Zachtjes.
Laat me slapen, als het al zo laat is.
We hadden een afspraak. Daarom heb je een mobieltje gekregen.
- Dan konden we je... - Bellen en aan m'n hoofd zeuren.
Je belt me iedere dag. En nu bel je Boon zelfs. Ik schaam me dood.
Laat hem maar even.
- Laten we onze brievenbus opblazen. - Dat vindt Eva niet leuk.
- Kan me niet schelen. - Natuurlijk wel.
Shit, waarom is hij zo vroeg thuis?
Fantastisch. Ik ben blij dat je dat wilt regelen.
Geweldig. Tot ziens.
- Waar gaan we heen? - Wacht maar af.
Wat doen we hier?
Ben je gek.
Straks blaas je ze allemaal op.
Zeg niet 'je'. We doen dit samen.
Waarom blaas je de brievenbus van je moeders nieuwe vriend niet op?
Durf dat nog eens te zeggen.
- Lafaard die je bent. - En jij bent niet goed snik.
Laat hem los. Nokken, jongens.
- Lafbekken. Ik doe het zelf wel. - Wacht, Boon.
Niet doen, Boon.
Er zijn te veel getuigen. Straks hangen we.
Denk eens na.
Ik weet iets wat we kunnen opblazen.
Steek maar aan.
Raap op.
Ik doe het wel.
Je vader die boeven aan het vangen is?
Ik heb al duizen keer gezegd dat hij geen patrouilles rijdt.
O ja, het is een kantoormannetje.
- Hoe lang hoort het te duren? - Ongeveer 20 seconden.
Zou hij uit zijn?
- Ik ga kijken. - Kom nooit bij onontplofte explosieven.
- Niet ontbrande. - Oké.
- Wat doen we nu? - Wachten.
Loop door.
Faisa.
Kom mee.
Rustig, ja.
Ze zijn weg.
Relax. Ik wist dat het niet zou ontploffen.
We rijden langs alsof er niks aan de hand is.
Laat je helm maar.
Wij hebben niks gedaan.
Shit, opsplitsen.
Daar ben je. Wat is er gebeurd?
- Hoezo? - Je voorhoofd bloedt.
- Ik heb door het bos gecrosst. - Heeft de politie jou ook aangehouden?
Petter heeft een gestolen fiets.
Bjørn Tore heeft me alles verteld.
Ze controleerden framenummers. Petter z'n fiets was niet in order.
Dat uitgerekend hij op een gestolen fiets rondrijdt.
- Hij heeft 'm van z'n vader gekregen. - Ja, en die werkt bij de politie.
Ik weet niet hoe het kwam. Het floepte er zomaar uit.
- Ze hebben niks gehoord. - En Petter en Eivind?
Die kunnen hun mond wel houden.
Binnen.
Je vader is er.
Faisa.
vertaling: Hoek & Sonépouse Ondertiteling BV